
واردات کالا از چین به ایران یکی از رایجترین مسیرهای تجاری برای فعالان اقتصادی است؛ اما بسیاری از واردکنندگان، بهویژه در تجربههای اولیه، با اشتباهاتی روبهرو میشوند که میتواند هزینهها را افزایش داده، زمان تحویل را طولانی کند و حتی منجر به زیان مالی شود.
شناخت این اشتباهات و پیشگیری از آنها، نقش مهمی در موفقیت فرآیند واردات دارد.
در ادامه، مهمترین اشتباهات رایج در حمل کالا از چین به ایران را بررسی میکنیم.
۱. انتخاب نادرست روش حمل کالا
انتخاب روش حمل، پایه و اساس واردات موفق است. بسیاری از واردکنندگان بدون بررسی دقیق شرایط کالا و بازار، صرفاً ارزانترین یا سریعترین روش را انتخاب میکنند که در نهایت به ضرر آنها تمام میشود.
اشتباهات رایج در این بخش شامل:
- انتخاب حمل دریایی برای کالاهای فوری
- انتخاب حمل هوایی برای کالاهای حجیم و کمارزش
- بیتوجهی به حمل ترکیبی دریایی و زمینی
- عدم تطبیق روش حمل با بودجه و زمانبندی پروژه
برای مقایسه کامل روشها، مقاله «راهنمای جامع روشهای حمل کالا از چین به ایران» را مطالعه کنید.
۲. نادیده گرفتن هزینههای پنهان حملونقل
بسیاری از واردکنندگان فقط به کرایه حمل توجه میکنند، در حالی که هزینه نهایی واردات شامل موارد متعددی است که نادیده گرفتن آنها میتواند شوک مالی ایجاد کند.
هزینههای پنهان رایج:
- دموراژ و تأخیر در بندر
- هزینه انبارداری
- هزینههای اسنادی و بندری
- افزایش هزینه ناشی از نوسانات نرخ ارز
- جریمههای گمرکی
درک ساختار هزینهها، یکی از پایههای تصمیمگیری صحیح است؛ «هزینه حمل بار ترکیبی دریایی و زمینی چقدر است؟»
۳. اعتماد کامل به فروشنده چینی برای حمل کالا
سپردن صفر تا صد حمل کالا به فروشنده خارجی، یکی از اشتباهات پرتکرار واردکنندگان است. فروشنده معمولاً بهدنبال کاهش مسئولیت خود است، نه بهینهسازی هزینه و زمان برای واردکننده.
ریسکهای این تصمیم:
- انتخاب مسیر حمل نامناسب
- افزایش هزینههای غیرشفاف
- نبود کنترل بر زمان ارسال
- ضعف در پیگیری و پاسخگویی
بهتر است واردکننده یا نماینده او کنترل فرآیند حمل را در دست داشته باشد.
۴. بیتوجهی به بیمه باربری
برخی واردکنندگان برای کاهش هزینه، از بیمه باربری صرفنظر میکنند؛ در حالی که یک حادثه کوچک در مسیر میتواند خسارتی چندبرابر هزینه بیمه ایجاد کند.
ریسکهای نبود بیمه:
- خسارت ناشی از آسیب فیزیکی کالا
- سرقت یا مفقودی محموله
- آسیب در حمل ترکیبی یا تخلیه و بارگیری
بیمه، یک هزینه اضافی نیست؛ بلکه ابزار مدیریت ریسک است.
۵. اشتباهات اسنادی و مدارک حمل
مدارک حمل، نقش کلیدی در ترخیص کالا دارند. هرگونه خطا در اسناد میتواند فرآیند ترخیص را متوقف کند.
اشتباهات متداول اسنادی:
- مغایرت در وزن یا تعداد کالا
- اشتباه در نام گیرنده یا فرستنده
- نقص در بارنامه یا فاکتور
- عدم تطابق اسناد با اظهارنامه گمرکی
این اشتباهات معمولاً باعث تأخیر، جریمه و افزایش هزینه میشوند.
۶. نداشتن برنامهریزی زمانی و مالی دقیق
واردات موفق، نیازمند برنامهریزی دقیق است. تصمیمهای لحظهای و بدون تحلیل، ریسک واردات را بهشدت افزایش میدهد.
پیامدهای نبود برنامهریزی:
- تأخیر در تحویل کالا
- افزایش هزینههای انبارداری
- از دست رفتن فرصتهای فروش
- فشار نقدینگی به کسبوکار
برنامهریزی صحیح، تفاوت واردکننده حرفهای و آماتور را مشخص میکند.
جمعبندی
اشتباهات رایج واردکنندگان در حمل کالا از چین به ایران، اغلب ناشی از نبود آگاهی، تجربه یا تحلیل دقیق است. با انتخاب درست روش حمل، مدیریت هزینهها، بررسی اسناد، استفاده از بیمه و برنامهریزی اصولی، میتوان ریسک واردات را به حداقل رساند و سودآوری را افزایش داد.
سوالات متداول
خیر. حمل دریایی برای کالاهای حجیم و غیرفوری مناسب است، اما برای کالاهای حساس به زمان، روشهای دیگر گزینه بهتری هستند.
انتخاب نادرست روش حمل و بیتوجهی به هزینههای پنهان.
زمانی که واردکننده به تعادل بین هزینه و زمان نیاز دارد.
بله، بهخصوص در حملهای دریایی و ترکیبی که ریسک بالاتری دارند.