تغییر استراتژی شرکت‌های کشتیرانی

در ماه‌های اخیر، شرکت‌های بزرگ کشتیرانی کانتینری استراتژی توسعه ناوگان خود را تغییر داده‌اند. تمرکز کمتر بر کشتی‌های بسیار بزرگ (ULCV) و افزایش سفارش و بهره‌برداری از کشتی‌های متوسط و انعطاف‌پذیر، واکنشی مستقیم به نوسانات بازار جهانی و محدودیت‌های زیرساختی برخی بنادر است. این تغییر، خدمات حمل بار ترکیبی دریایی و زمینی را نیز تحت تاثیر قرار داده و نیاز به انعطاف بیشتر در حمل و نقل بین‌المللی را نشان می‌دهد.

رشد تقاضا برای کشتی‌های متوسط و انعطاف‌پذیر

در بخش حمل فله خشک نیز تقاضا برای کشتی‌های Kamsarmax و Supramax افزایش یافته است. این کشتی‌ها امکان ورود به بنادر بیشتری را فراهم می‌کنند و نسبت به کشتی‌های بسیار بزرگ، ریسک عملیاتی کمتری دارند. این تغییرات به شرکت‌های کشتیرانی کمک می‌کند خدمات ارسال کالا به هر بندر را با کارایی بالاتر ارائه دهند.

تأثیر بر حمل و نقل دریایی و بنادر

تغییرات در ناوگان، نه تنها حمل و نقل کانتینری را تحت تاثیر قرار می‌دهد، بلکه عملیات لجستیک و روند ارسال کالاها به بنادر مختلف جهان را نیز بهبود می‌بخشد. استفاده از کشتی‌های متوسط موجب انعطاف بیشتر در مسیرهای دریایی و کاهش محدودیت‌های زیرساختی می‌شود و بهره‌وری در حمل بار ترکیبی دریایی و زمینی را افزایش می‌دهد.

نقش اقیانوس پیمای سپید

شرکت اقیانوس پیمای سپید با ارائه خدمات حرفه‌ای در حوزه کشتیرانی بین‌المللی و حمل بار ترکیبی دریایی و زمینی، آماده است تا با بهره‌گیری از این روند جدید، خدمات لجستیکی خود را بهینه‌سازی کند و پاسخگوی نیازهای روز بازار جهانی باشد.

جمع‌بندی

تغییر مسیر شرکت‌های بزرگ کشتیرانی به سمت کشتی‌های متوسط و انعطاف‌پذیر، فرصتی برای بهبود عملکرد حمل و نقل دریایی و افزایش کارایی در حمل بار ترکیبی دریایی و زمینی ایجاد کرده است. بهره‌گیری از این فرصت، هم برای شرکت‌ها و هم برای بنادر، نقش کلیدی در توسعه لجستیک و تجارت جهانی ایفا می‌کند.